Satanizm współczesny : Satanorium.pl

Podzielony tematycznie zbiór tekstów, zawierający eseje, tłumaczenia klasycznych tekstów, rozmaite opracowania bądź próbki poezji.
Miejsce przeznaczone dla zarejestrowanych użytkowników, służace dyskusji, wymianie poglądów, a także swobodnym towarzyskim rozmowom.
Pokaźny zbiór opisów symboli, jakie wykształciły się w świadomości zbiorowej na przestrzeni dziejów z naciskiem na symbole mniej lub bardziej związane z satanizmem.
Katalog miejsc w sieci, godnych polecenia i ciekawych. Zbiór został uporządkowany według kategorii, gdzie między innymi znajdziemy prywatne witryny użytkowników jak i duże portale tematyczne.
Czytelnia
Brat Szatana
Demon
Demon (daimon - dosł. ten, który cos rozdziela lub ten, który cos przydziela, także: nadprzyrodzona potęga, dola; daemon) - istoty występujące w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach które zajmują pozycje pośrednią miedzy bogami a ludźmi, miedzy sfera ziemsko-ludzka, materialna a sfera boska, czysto duchowa; istoty o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej są to nieprzyjazne człowiekowi duchy, związane pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.

W religii greckiej demon to początkowo nieosobowa moc nadprzyrodzona, która z czasem zaczęto wyobrażać sobie w postaci różnych duchów podrzędnych bogom. Pierwotnie pojecie to miało charakter ambiwalentny, stanowiło zarówno pozytywne jak i negatywne określenie nadludzkiej istoty - demony bywały groźne, ale i dobrotliwe (jako takie pełniły na przykład funkcje duchów opiekuńczych - w takim rozumieniu pisali o demonach m.in. Platon. Od czasów Ksenokratesa, wraz z rozwojem koncepcji dualizmu , demony zaczęto utożsamiać przede wszystkim ze złem, bowiem wszelkie uwikłanie w materie uważano za złe (wiec i istoty powiązane z materia choćby częściowo).

W historii religii można zaobserwować, że często demonami stawały się zdegradowane bóstwa politeistyczne wyparte w toku rozwoju wierzeń z panteonu głównych bóstw. Często tez podporządkowywano obcych bogów własnemu Bogu (w religiach monoteistycznych), degradując ich do poziomu demonów (dobrym przykładem takiego zjawiska jest "zdemonizowanie" Baala w Starym Testamencie). Na kształtowanie się demonologii w judaizmie (a za judaizmem w chrześcijaństwie i islamie ) wielki wpływ miały irańskie wierzenia (manicheizm, mazdaizm i zaratusztrianizm ). Demony w tych religiach także zajmują pośrednia pozycje miedzy ludźmi a Bogiem. Od czasów św. Augustyna uznano je za istoty jednoznacznie złe i zidentyfikowano z diabłami.

W wierzeniach słowiańskich wyróżniano następujące typy demonów: rusałki , południce , strzygi , topielice , latawce, płanetnicy , ubożęta, skrzaty oraz tzw. "bobo". Sposoby przedstawiania demonów odzwierciedlały leki oraz niebezpieczeństwa grożące człowiekowi, ale także nadzieje i sposoby obrony przed zagrozeniami (w przypadku demonów dobrotliwych). Jedno z najczęstszych wyobrażeń to demon o postaci drapieżnego zwierzęcia (otwarta paszcza z wielkimi zębami, ogromne oczy, ostre pazury), pojawiający się w nocy w miejscach budzących grozę. Napada jak dzikie zwierze, przynosząc śmierć, zagrożenie, niszcząc materialne podstawy bytu. Czasem demony w takiej postaci utozsamiane sa z groźnymi zjawiskami przyrody oraz niebezpiecznymi impulsami wyplywajacymi z wewnętrznej natury człowieka (głównie z agresja i popędem seksualnym, wykraczającymi poza normy kulturowe; przykładem może być kozioł-diabeł jako symbol nieokiełznanej seksualności). Demony często pełnia także funkcje strażników, chroniących określone terytorium w imieniu jego "pana". Takie demony najczęściej przedstawiano w postaci półludzkiej, półzwierzęcej. Tak właśnie pierwotnie wyobrażano sobie cherubiny, strażników raju.

Ponadto wiele wyobrażeń demonicznych odwołuje się do postaci, które na ogól są człowiekowi życzliwe, a szkodzą mu jedynie w słusznym gniewie; demony często tez wiąże się z postaciami zmarłych, niebezpiecznymi duchami przodków. Przed demonami maja chronić m.in. amulety , specjalne zaklęcia, ofiary błagalne. Według założeń spirytyzmu demon to określenie ducha trzeciego rzędu.

Wróć